17 marca Irlandczycy odchodzą święto narodowe – Dzień Świętego Patryka. Jest to najradośniejsze święto narodowe Irlandii. Jest znane i popularyzowane właściwie na całym świecie.

Kim był patron Irlandii? Patryk żył na przełomie IV i V wieku. Pochodził z bardzo religijnej rodziny, która angażowała się w życie religijne. Mieszkał w Brytanii. W wieku szesnastu lat został porwany przez piratów i sprzedany w niewolę do Irlandii. Tam spędził kilka lat i jako pasterz owiec spędzał czas na rozmowach z Bogiem, któremu zdecydował się poświęcić swoje życie, krzewiąc naukę Chrystusa. Po sześciu latach udało mu się uciec. Przyjął święcenia kapłańskie i postanowił powrócić do domu. Patryk zrezygnował jednak ze swych planów i wrócił do Irlandii za sprawą proroczego snu, w którym Bóg miał nakazać mu chrystianizację pogańskiego kraju, jakim była wówczas Irlandia.

Święty Patryk nawrócił na chrześcijaństwo wielu mieszkańców Zielonej Wyspy. Wraz z pomocnikami wybudował również liczne kościoły. Wśród jego uczniów znalazło się wielu późniejszych świętych. Działalność misyjna Patryka trwała czterdzieści lat. Z jego działalnością związanych jest kilka legend. Według jednej z nich Patryk wypędził z Irlandii węże, które symbolizowały szatana. Ten gest jest odczytywany do dziś jako wykorzenienie zła, które nękało pogańską Irlandię. Znanym atrybutem Patryka jest również liść koniczyny (shamrock). Wedle legendy posłużyła ona Patrykowi do wytłumaczenia Irlandczykom dogmatu Trójcy Świętej. Trzy listki koniczyny miały symbolizować Boga w trzech osobach. Pastorał św. Patryka, który ma kształt łopatki służącej do mieszania miodu, ma upamiętniać fakt, że święty był miłośnikiem i koneserem irlandzkiego piwa.

Irlandczycy świętują dzień swego patrona przede wszystkim powszechną i wspólną zabawą. Ten dzień jest wolny od pracy – po to, aby wszyscy mogli uczestniczyć w koncertach i paradach ulicznych lub bawić się przy muzyce, tańcu i piwie. Samo święto jest uczczeniem rocznicy śmierci św. Patryka.